Postacie poboczne (NPC)



Tożsamość| Duncan Di Kamelott

Wiek| 27 lat

Płeć| Mężczyzna 

Rasa| Człowiek

Rola| Marszałek Armii Salvadorskiej, główny jej przedstawiciel

Charakter| Ciężko odgadnąć jego intencje dopóki sam o nich nie poinformuje. Ma wysokie ambicje, może nawet trochę chore, bo i tak wiecznie mu coś nie pasuje. Jest brutalny i bezwzględny, wybiera to, co mu przyniesie więcej korzyści. Raczej przyjacielski w swojej dziwności, choć często tylko takiego gra. Nie zależy mu na niczym innym, jak wyplenieniu pozostałych, nieczłowieczych ras z powierzchni ziemi. Pewny siebie, dobry strateg.

Pozostałe| Pracuje dla ojca, który jest głównym Marszałkiem w Armii Ludzkości. Zamierza kiedyś przejąć jego stanowisko. Jego siostrą jest Ketia Di Kamelott (Keya Reed). 



Tożsamość| Tina (nie posiada nazwiska, zamiast niego ma kod żołnierza - 101)

Wiek| 28 lat 

Płeć| Kobieta

Rasa| Halfbread demona

Rola| Żołnierz, poddana Duncana, należąca jednocześnie do pododdziału Ketii 

Charakter| Uparta, niemiła i uprzedzona do niemal każdej istoty. Oddana zupełnie Duncanowi, prawdopodobnie mocno w nim zakochana. Wykonuje swoje polecenia bezbłędnie, ale często je kwestionuje, a potrafi nawet jawnie wyrażać swoje niezadowolenie. Dość problematyczny, ale przydatny żołnierz. 

Pozostałe| Potrafi walczyć, ale jej głównym zadaniem jest używanie mocy leczniczej. To tym głównie się zajmuje.



Tożsamość| Alexander Antony Damien

Wiek| 30 lat ludzkich (nikt nie wie, ile tak na prawdę żyje)

Płeć| Mężczyzna

Rasa| Demon

Rola| Towarzysz Ketii, żołnierz Wojska Salvadroskiego.

Charakter| Szarmancki i przebiegły. Wykorzystuje swój urok osobisty, którym nierzadko negocjuje. Towarzyski i przenikliwy, uwielbiający skupiać na sobie uwagę. Jest jednak bardzo tajemniczy i pokazuje to, co chcą zobaczyć inni. 

Pozostałe| Świetnie walczy wręcz, ale jego moce pozostają ukryte. Nie używa ich, chyba, że sytuacja na prawdę tego wymaga. Posługuje się zwykłym pistoletem, który nosi schowany w pochwie przy prawym udzie. 
Ma świetny wzrok.



Tożsamość| Sebastian Moran

Wiek| 35 lat

Płeć| Mężczyzna

Rasa| Człowiek

Rola| Pułkownik, snajper. 

Charakter| Sebastian to wyjątkowo utalentowany snajper, który ze względu na swój wygląd i poważną osobowość jest dość popularny wśród kobiet. Po podjęciu decyzji o zostaniu jednym z wspólników Duncana, staje się jednym z najbardziej oddanych mu, zdeterminowanym, by wykonać każde powierzone mu zadanie. Pomimo chłodnego i pewnego siebie zachowania, Moran wydaje się być łatwo onieśmielony, jeśli chodzi o jego przyjaciół i sojuszników.

Pozostałe| Nigdy nie pozwala dotykać swojego karabinu snajperskiego. Nie używa również celownika, ma świetny wzrok i jest mistrzem w fachu snajpera. 
Uwielbia hazard i alkohol. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wybacz, cel uświęca środki.

Obraz
  Scanlon zaciągnął się dymem papierosowym, mocno, dopóki nie poczuł , jak tytoń ciepłym podmuchem muska wnętrze jego płuc. Odetchnął, jakby miał robić to ostatni raz w życiu. Zrobił ostatni krok w kierunku balkonowej balustrady i opadł na nią bezwiednie, aż jej zaokrąglona krawędź nie wbiła mu się w pachy.   Wyjętego wcześniej z ust papierosa trzymał luźno między palcem wskazującym a środkowym. Nie przejmował się, że praktycznie wyślizguje mu się z dłoni. Spuścił jedynie wzrok, by spoglądnąć na tętniące życiem miasto pod nim.    Ludzie chodzili znudzeni , nie wiadomo gdzie zmierzając . Zimne twarze, poważne miny . Tylko ich dusze potrafiły wszystko zdradzić. Dusze, które drżały s pazmatycznie , trzęsły się niekontrolowanie. Jak łkające robaki , desperacko czerpiąc ostatnie oddechy , machając ręką znad powierzchni wody, tonąc w otchłani marazmu.    Wypuścił leniwie kółko z dymu . Oczami wiódł za grupką dzieciaków , przeszywając ich analitycz...
Czytaj więcej

Przebudzenie

Obraz
  DARIUS      Zadygotałem, czując wzmożony powiew wiatru. Naciągnąłem na nos kawałek szalika, mimo, że miałem świadomość, że nic to nie da. Mróz zaczynał być coraz silniejszy, a Zima jasno zwiastowała swoje nadejście.    Uniosłem prawą dłoń, schowaną za grubą rękawiczką, próbując uchwycić spadające na ziemie płatki śniegu. Wirujący, delikatny, a zarazem piękny wytwór po chwili osiadł na mojej ręce. Każdy z nich był wyjątkowy, każdy posiadał w sobie coś niezwykłego. Zupełnie jak my, Wygnańcy.    - Słyszałem, że czeka nas ciężka zima. – mruknęła kobieta znajdująca się za moimi plecami.    Jej ciało dygotało, a zdradzała to mowa, poprzedzona szczękaniem zębów. Słyszałem, jak ociera ramiona, jakby ten gest miał przywrócić jej ciepło.    - Nie bardziej niż zwykle. – mruknąłem, ignorując jej zachętę do pogawędki.    Oczami wyobraźni zobaczyłem, jak przewraca oczami i kręci głową. I nie tyle, że z niechęci do mnie, a nie...
Czytaj więcej

Pozorna wolność

Obraz
Oglądałam przez chwilę zadowoloną twarz Rudego, obserwując, jak wygina usta w wymownym uśmiechu. Na jego czole lśniły krople potu, a klatka piersiowa unosiła się wciąż w szybkim tempie. Mokre końcówki włosów okalały jego policzki i czoło, a niebieskie oczy wpatrywały się teraz w znalezione przeze mnie źródło DNA.  Wewnątrz mnie wciąż buzowało mnóstwo różnych emocji. Od strachu po ekscytację. Mieszały się ze sobą tworząc we mnie pewne nowe spojrzenie na ten świat, pełen nieoczekiwanych niespodzianek. Spotkanie z potworami zdecydowanie na długo zapadnie mi w pamięci. To nie było wydarzenie, które tylko muśnie bezmyślnie wspomnienia. Wręcz przeciwnie. Wyryje się głęboko w umyśle, przypominając o odczuciach i zmęczeniu. Wypuściłam głośno powietrze, zamykając na chwilę oczy. Zimny powiew wiatru powoli się ocieplał, zdecydowanie zapowiadało to upalny dzień. Dłonie wciąż paliły. Ból przeszywał mnie aż do ramion, gdzie ostrożnie odpuszczał, ale nasilał się znów w obrębie lędźwi. Poparzona ...
Czytaj więcej